Rezultaty

Natalia opisywała wyznaczanie celów i tworzenie planów, po których pojawiał się zastój. Mijały dni i tygodnie, a wstyd narastał. Większy wysiłek nie wydawał się pomagać.

Podczas pracy z Matrix Codes rozpoznała skojarzenia: Utrata wagi = Sukces, Sukces = Presja i Presja = Załamanie. Badała także Porażka = Odrzucenie oraz ciąg łączący pieniądze z władzą, krzywdzeniem i odrzuceniem.

Pracowała z tymi skojarzeniami i wprowadzała alternatywy, m.in. Pieniądze = Wolność, Wolność = Służenie innym i Służenie innym = Więź. Opisała emocje i radość podczas pracy ze stwierdzeniem „Więź jest możliwa tu i teraz”.

Nie był to nieprzerwany ciąg sukcesów. Po początkowej pracy zgłaszała kilka dni złości, a później powrót chęci do działania. W książce mówi: „Prokrastynacji po prostu… już nie było. Chciałam znów skupić się na sobie. Chciałam ruszyć z miejsca. To było naturalne.”

To doświadczenie opisane przez Natalię. Książki nie dokumentują długoterminowej obserwacji ani zmierzonej zmiany dochodów lub masy ciała.

Adaptacja studium przypadku z książki. Cytaty przetłumaczono z wydania angielskiego.

Studium przypadku Joanny opisuje podejście „wszystko albo nic”. Jeśli nie mogła ukończyć projektu za jednym razem, porzucała go. Pracowała do wyczerpania albo miała trudność z rozpoczęciem.

Badane skojarzenia obejmowały: Rozpoczęcie = Zobowiązanie, Odpoczynek = Porażka, Perfekcja = Wartość i Przerwa = Lenistwo. Historia łączy je z komunikatami z dzieciństwa dotyczącymi zasługiwania i kończenia rozpoczętych zadań.

Rozpoznanie tych skojarzeń przyniosło emocjonalny moment zrozumienia. W książce Joanna mówi: „Przepisywanie Kodów jest fajne.”

Autor opisuje zmianę jako możliwość rozpoczęcia, zrobienia przerwy, odpoczynku i powrotu bez wcześniejszego poczucia winy i wstydu.

Opis rezultatu pochodzi od autora i nie jest bezpośrednim cytatem Joanny. Książka nie podaje okresu obserwacji ani zmierzonego wyniku ukończenia projektów.

Adaptacja studium przypadku z książki. Cytaty przetłumaczono z wydania angielskiego.

Jakub badał skojarzenia: Ubóstwo = Czystość, Błędy = Porażka, Perfekcja = Akceptacja i Nadmierne analizowanie = Kontrola. Jego relacja opisuje lęk przed porażką, presję perfekcji i prokrastynację.

Najmocniej wybrzmiało Izolacja = Bezpieczeństwo. Powiązał to z wycofaniem emocjonalnym zauważonym u ojca, a później rozpoznanym u siebie.

Po pracy z tym Kodem Jakub napisał: „Czuję teraz więcej przestrzeni emocjonalnej. Mniej odrzucenia w sytuacjach społecznych. Mniej unikania. Więcej stabilności.”

Dodał: „Nie uciekam już od dyskomfortu — potrafię z nim zostać. Inaczej się zachowuję: jestem bardziej odpowiedzialny, szczery i obecny.”

To zmiana opisana przez Jakuba. Książka nie dokumentuje, jak długo się utrzymywała.

Adaptacja studium przypadku z książki. Cytaty przetłumaczono z wydania angielskiego.

Relacja Beaty zaczyna się od firmy, która nie rozwijała się mimo wcześniejszej pracy z nastawieniem, afirmacji i prowadzenia dziennika. Opisywała poczucie, że bogactwo nie jest dla takich osób jak ona.

Badała ciągi: Bogactwo = Dystans = Oddzielenie = Ból, Sukces = Presja powtórzenia = Porażka = Wstyd, Otrzymywanie = Dług = Zobowiązanie = Utrata wolności oraz Zarabianie = Wykorzystywanie = Bycie złą osobą = Odrzucenie.

Po pracy z tymi skojarzeniami zgłosiła: „Zauważyłam znaczny wzrost sprzedaży moich produktów.” Książka umieszcza zmianę w okresie kilku tygodni, lecz nie podaje wartości sprzedaży ani nie ustala niezależnie jej przyczyny.

Historia opisuje również późniejszy okres wątpliwości dotyczących pracy praktyka. Beata badała kolejne skojarzenia związane z uzdrawianiem, uwagą, stratą i lękiem.

Beata napisała: „Po uwolnieniu i odłączeniu tych Kodów czuję się znacznie lżej. Chcę pracować z nimi z jeszcze większym entuzjazmem.”

Relacja dotyczy doświadczeń Beaty w jej firmie i pracy. Nie jest potwierdzoną przez klientów opinią o ich rezultatach.

Adaptacja studium przypadku z książki. Cytaty przetłumaczono z wydania angielskiego.